Cooler Master Masterkeys L PBT

Welkom bij deze review van de Cooler Master Masterkeys Pro L PBT. Nee wacht, geen Pro dit keer, wel PBT. Overigens niet zonder reden dat ik bewust de ‘Pro’ even aanhaal, want de nieuwe toevoeging PBT is een hele interessante die in de regel juist door de (semi) Pro’s wordt gewaardeerd: het is namelijk een model met extra dikke keycaps van een beter soort plastic dan we gewend zijn in de mainstream mechanische borden markt. Heck, Cooler Master zelf zegt “For the Power User”

PBT keycaps zijn niet nieuw, maar dat ze standaard op een retail product zitten is best uitzonderlijk, voorheen waren ze vooral het domein van mensen die serieuze bedragen extra investeerden in hun toetsenborden om ze van dit plastic te voorzien. Het feit dat hier dus standaard PBT keycaps op zitten is dus opvallend, maar het feit dat dit specifieke model rond de 100 euro uit gaat komen eigenlijk nog veel meer. Wel lever je er iets voor in, zo heeft dit model geen backlight. Desondanks pakt deze nieuwe Masterkeys onze aandacht, want een stevige no-nonsnse mech met extra focus op kwaliteit voor een leuke prijs kan de markt altijd wel gebruiken.


Nu hebben we aardig wat Masterkeys modellen bekeken, dus echt als verrassing komt de verpakking van de nieuwste telg uit die familie niet. Opvallend bescheiden opmerking eigenlijk maar wat de caps betreft. Wel wat opvallender: de aanwezige Cherry MX Green keys, waarbij ik vermoed dat je deze enkel in een selectie review modellen zal tegenkomen maar dat Cooler Master zich voor de retail markt gaat richten op MX Brown, wellicht aangevuld met MX Red en MX Blue. Voor zij die de switches niet allemaal kennen: MX Green zijn zware uitvoeringen van de ‘clicky’ MX Blue, dus vereisen een serieuze aanslag en geen aanstellers in de buurt die zeuren over ‘maar zijn toetsenbord is zo luid’. Nee: de MX Green is voor echte mannen (zeg ik terwijl vrouwlief er al lekker mee aan het spelen is… ah well).




Intern netjes, een extra setje rode keycaps en een keycap puller, en een braided micro-USB kabel die recht het bord in gaat.





Ik heb het eerder gezegd, ik ben een groot voorstander van de Cooler Master mechs met hun eenvoudige, strakke ontwerp waarbij van enige poespas gewoon geen sprake is. De donkergrijze / zwarte kunststof behuizing is an sich zeer redelijk (of erg goed voor het geld), maar ligt niet heel onverwacht nipt onder de high-end borden, maar gecombineerd met de stevige stalen plaat erin voelt het geheel gewoon als een rots op tafel. Van merkbare bezuinigingen vind ik dan ook echt geen sprake.


Cooler Master houdt gelukkig vast aan de bekende US International Qwerty ANSI etc layout, en los van een enkel logotje is weinig aangepast.





Media knoppen, repeat rate opties, macro opties en de windows-key disable (voor gaming) zien we als secundaire functies op het bord terug. Rechts boven treffen we eenvoudige witte LEDjes aan voor o.a.a Caps Lock status. Weinig onzin dus, al had die van mij iets kleiner mogen zijn, er komt namelijk best wat licht vanaf.





Rondom geen branding, maar gewoon recht-toe-recht-aan zoals bij dit bord past. Onderop ook stevigheid stevigheid, inclusief stevige voetjes. Wel valt op dat bij het naar achteren schuiven van het bord de voetjes soms inklappen, dus ze zouden die van mij onder een iets steilere hoek kunnen zetten.





En dan het moment van de waarheid: Switches en caps. MX Green’s zullen vermoedelijk dus een zeldzaamheid blijken, maar zoals gezegd kan je straks deze bordjes kopen met de meest populaire switches. Cooler Master blijft wel bij costar stabilizers waar ik zelf liever Cherry varianten zie, maar dat lijkt meer subjectief dan echt relevant, behalve dat het wat meer moeite is voor mensen die straks de caps alsnog aanpassen, wat gezien de standaard layout natuurlijk best mogelijk is.



De zwarte caps zelf vallen natuurlijk op als lekker dik, en PBT caps hebben sowieso ook net dat beetje stuggere, zwaardere gevoel. De meegeleverde rode keycaps zijn echter lachwekkend slecht, echt ruim onder de typische ABS caps die we op eerdere Masterkeys of Quickfire modellen tegenkwamen. Of dat bewust is gedaan om aan te tonen hoe veel beter de zwarte PBT caps zijn, of dat de rode caps een last minute afterthought zijn “want gamers” weet ik niet, maar in mijn optiek verdienen die niet op dit verder keurige bord te zitten. Ik hou het erop dat ze enkel als referentiemateriaal dienen voor reviewers.



Maar goed, als je het leuk vindt wellicht…

Voor de goede orde, de volledige specs:




Wat in de praktijk vooral opvalt is dat deze Masterkeys wederom als een blok op tafel ligt. Zelfs met fanatiek tikken en gamen komt er geen beweging in. Daar zal ook de overtuiging moeten zitten om dit model aan te schaffen, want voor de rest is de featureset bescheiden. Ja je kan nog wat met macro’s doen, maar daar houdt het ook wel op. Goed typen, virtuele media controls zijn fijn, that’s it. Blind typers zullen de backlight niet direct missen, ik praktisch ook niet, maar als iemand met veel RGB dingetjes merk je wel dat de uitstraling een stuk meer basic is.
Dan draait het natuurlijk vooral om de keycaps zelf. En die zijn ook gewoon goed, dat PBT populair is onder liefhebbers is niet meer dan begrijpelijk en als je enkel naar het gevoel onder je vingers kijkt dan is de keuze voor mij ook duidelijk. Toch wil ik het ook een beetje relatieveren, en dat is dat wanneer ik ’s avonds (Deze CM lag aan mijn werk pc) terugkeer naar mijn ABS keyboard dat ik niet het gevoel heb dat ik veel mis. De meerwaarde zit meer in de nuance dan dat je mag verwachten dat er een wereld voor je open gaat.

PBT komt, net als ABS, ook in tal van geuren en kleuren, waarbij de luxere setjes vaak kosten kennen ruim voorbij wat Cooler Master hier voor een compleet keyboard vraagt. Het is dan ook niet meer dan logisch dat hier sprake is van een wat meer basic PBT uitvoering. Op zich geen probleem, de eerste winst is er al en de verdere winst duwt ons nog verder richting het serieus-enthousiast gedeelte van de markt. De term ‘laser engraving’ wordt echter soms genoemd rondom dit model, maar op de productpagina vind ik er niets van terug en het voelt ook alsof de letters op elke cap er simpelweg op geprint zijn; je voelt net dat ze wat op de keycap liggen in plaats van erin verzonken. Ongetwijfeld onderdeel van de ‘keep it affordable’ tactiek, maar het risico bestaat dat één van de voordelen van PBT hiermee een stuk minder wordt. PBT als een plastic gaat namelijk goed mee, of beter gezegd blijft langer in matte, pristine staat, echter een opliggende letter loopt het risico te vervagen. Na enkele weken gebruik kan ik er niets van zeggen, maar het is een punt waarbij we m.i. even stil moeten staan.

Nog even terugkerend op de switch keuze. De vraag wordt veel gesteld wat nou het beste is. Deze MX Green’s zijn echte liefhebbers switches, daar moet je heel bewust voor kiezen anders zal je of met vermoeide vingers of met vermoeide oren zitten. MX Red vind ik zelf, inmiddels, ook meer een bewuste keuze, ze zijn namelijk aardig licht en het risico bestaat dat je gewoon tijdens het rusten al knoppen activeert. MX Brown blijft voor mij de gulden middenweg waarbij je wel ‘het mech gevoel’ meekrijgt, zonder dat je een zware aanslag hebt, en zonder extra geluidproductie van MX Blue. Puur op gevoel? Clicky switches 4tw, maar als je wilt gamen met slapende partners of kinderen is het vragen om ruzie. Twijfelkont? Even voelen in de winkel, of MX Brown voor safe. Niet vreemd in elk geval dat de meeste borden ook enkel in die switch beschikbaar komen, iets waar ook CM af en toe voor lijkt te kiezen.



Even voor de duidelijkheid: PBT keycaps zijn niet het zoveelste wereldwonder, maar het feit dat Cooler Master nu een model op de markt zet waarbij ze direct uit de verpakking op het bord zitten is wel meer dan welkom. Vergeet niet dat je voor een beetje PBT keycap set zo enkele tientjes kwijt bent (of een luxe PBT kit zo hetzelfde of meer als dit hele toetsenbord kost), en dan zit je veelal nog met import(kosten) risico’s en vermoedelijk een test van je geduld. Toegegeven: PBT voelt ook gewoon goed, iets beter dan het typische ABS, en zeker wanneer je het zoals ik als liefhebber van een zwaardere switch combineert met een specifieke switch als deze MX Green krijg je puur vanuit een typist oogpunt een stevige ervaring die de high-end gaming toetsenborden achter zich laat. En ja, zelfs modellen van 200 euro, en dan word je als fanatieke typist toch best enthousiast. Een degelijk frame helpt een beetje bij dat goede type gevoel, de dikke stalen plaat intern eigenlijk nog veel meer (en die zat al in de basis modellen), de juiste switches moet je natuurlijk vinden voor jezelf, en daarna mag een leuk PBT setje zichzelf zeker nog de kers op de taart noemen; zo is het dus gewoon een fijne extra.

Er zijn twee punten van kritiek met beperkte impact: Zo zijn de rode keycaps te matig om een feature te noemen, en bij het naar achter schuiven van het toetsenbord klapt het pootje soms in. Probleem A los je op met een enkeltje prullenbak, probleem B, tja, schuif je echt zo veel met je bord? Genoeg grip dat je echt serieus moet gaan schuiven voordat er wat gebeurd. Een mogelijk probleem wat aan het licht is gekomen, waarna we ook even met wat collega reviewers hebben overlegd, is dat de letters –op- de keycaps geprint lijken te zijn. De verwachting is niet dat we daar op korte termijn veel van kunnen zeggen, maar het lijkt niet ondenkbaar dat er bij langdurig hard werken sprake kan zijn van slijtsporen van de letters. PBT caps zelf zullen vast goed standhouden en consequent goed blijven voelen, maar of het visueel ook zo gaat zijn zal de tijd ons moeten leren.

Voor die typist is het vooral erg mooi dat deze modellen betaalbaar moeten worden, ca 100 euro voor een toetsenbord met Cherry MX switches (en hopelijk wat keuze daarin), deze prima bouw, en luxere keycaps is gewoon keurig. We hebben veel borden ervaren, maar in de tientallen borden is het aantal ook zakelijk inzetbare modellen (en daarmee dus een praktisch punt) zeer beperkt, en als die er al zijn richting dit budget dan springt deze Cooler Master er wat kwaliteit betreft toch wel boven uit; hij voelt namelijk gewoon oer degelijk. Zo is het een mooi alternatief voor zij die hun heil nu in gaming borden zoeken, of in de import, omdat wat ze eigenlijk zoeken niet eenvoudig te krijgen is. Wat je inlevert is echter duidelijk: backlight, extra fysieke toetsen, en een polssteun, al heb ik begrepen dat Cooler Master daar wel mee bezig is. Hoewel het toetsenbord niet meer of minder capabel is voor gamers dan welke gaming mech dan ook, en zelfs macro’s programmeren kan ook gewoon (al is het vermoeiender dan met software), en Cooler Master gaat zelfs een TKL S variant verkopen voor zij die het numpad kunnen missen, vermoed ik dat het ontbreken van backlight wellicht toch een stap te ver zou zijn voor menig gamer, zelfs al doet verlichting niets voor je game prestaties. Ik blijf ook overtuigd dat er eigenlijk gewoon niets mis is met de standaard ABS caps van al de andere wel-verlichte Masterkeys modellen (of mijn day-1 Trigger-Z die uitstekend stand houdt, of de meeste concurrentie) en dat ‘PBT’ eigenlijk niet heel anders is dan welke andere feature dan ook die iemand bovenal gewoon zelf graag hebben wil. Behalve dan de zeldzaamheid van die feature, terwijl elk willekeurig nieuw model met een LED focus in een zee van alternatieven lijkt te verdwijnen.

Maar goed, een al bekend en vertrouwd model krijgt met deze PBT versie dus een extra keuze erbij, en het totaalplaatje maakt een meer aantrekkelijke (doch betaalbare) borden voor typisten en gamers (nogmaals dit bord is niet meer of minder game-capabel) die wat betere caps, of eigenlijk vooral gewoon het gevoel van een lekker degelijke mech, prefereren boven verlichting. Ik mag dan wel een beetje gek worden van die Cooler Master MasterAlles naamgevingen, de gehele Masterkeys line-up blijft inhoudelijk toch interessant met de keuzevrijheid en het waar-voor-je-geld gehalte.

Enkele hogere res fotos voor de liefhebber, klikken voor de volledige versie:


Over Redactie

Stephan en Nada kennen elkaar dankzij online gaming en een liefde voor toffe tech. Tegenwoordig houden zij elkaar bezig met maken van reviews van computer hardware. Hun doel: Uitgebreide reviews die je een realistisch beeld geven van wat je van het product mag verwachten.