Razer Tartarus Pro review


Zoals je waarschijnlijk al is opgevallen ben ik de laatste weken een deukje gaan slaan in mijn backlog aan game muizen. Hoe doe je dat? Lekker gamen natuurlijk. En hoewel er ook nog een klein stapeltje nieuwe mechanische toetsenborden ligt te wachten op wat review-liefde danwel -haat keek één product mij hoopvol aan vanaf de plank welke het gamen wel eens een heel stuk beter zou kunnen maken: de Razer Tartarus Pro.

Inmiddels 5 jaar geleden ging ik met de originele Tartarus aan de slag, dus 2020 was een mooi moment om te kijken hoe Razer’s bijzondere game slash macro pad er voor stond. Op papier in elk geval de nodige verbeteringen: mechanische (analoge!) switches, meer switches, en natuurlijk meer en betere RGB.

Prijskaartje, tja, dat blijft wel een dingetje: 149 euro.


Design


Hoewel de foto’s redelijk voor zich spreken is het wellicht toch handig om even in te gaan op wat details. Het eerste idee achter de Tartarus is dat het een vervanger is voor je toetsenbord tijdens het gamen. Je hebt een compacter kastje om veel ruimte te creëren voor je muis, terwijl je even veel of zelfs meer functionaliteit behoudt. Veel knoppen binnen handbereik waaronder een mini-spatie onder je duim, een comfortabele pols positie, en dan nog wat handige extra’s zoals een D-pad. En onderschat die muisruimte niet, want zeker voor FPS games is die ruimte soms het verschil tussen winnen en verliezen.






Je hebt nu wat meer knoppen dan op het origineel, en de knoppen zijn nu zowel mechanisch als analoog. Lineair ook, het enige wat zinvol is in combinatie met analoog. Het mechanische is een belangrijke upgrade, want voorheen kon de actuatie gewoon niet tippen aan een goed toetsenbord en nu is de Tartarus dus even goed.


Ook nieuw sinds het origineel (of bekend als je reeds een V2 had) is een scrollwiel en een betere d-pad met optionele thumbstick erop. De profiel knop is er nog altijd, maar is nu rond.


De polssteun is verstelbaar in twee stappen, daarmee prima bruikbaar voor kleine en grote handen, en voorzien van een lekker zachte polssteun. Aan comfort geen enkel gebrek, en echt wennen is ook niet nodig. Tenzij je linkshandig bent, dan is de Tartarus… er.. onhandig. Voor rechtshandigen echter? Bliss.




Specificaties



In de Praktijk


De truck van de Tartarus zit in de software, en de eindeloze mogelijkheden ervan. Dat is 95% compliment, 5% kritiek, want er kan heel, heeeeel erg veel maar als je denkt dat je dit even aansluit en gaat gamen zit je mis. Ja, standaard zit WASD en de omliggende knoppen al voorgeprogrammeerd, maar iedereen zal minimaal eventjes voor de software moeten zitten om de eigen voorkeuren welke knop wat doet in te stellen.



Maar goed, mogen we dat ook niet verwachten van een apparaat voor gevorderden? Het zijn namelijk juist de vele functies die de Tartarus meer maken dan een compact half-toetsenbord. Alle knoppen zijn vrij te programmeren, je kan kiezen uit tig opties inclusief Hypershift (één toets als extra shift inzetten) en inter-device acties. Je hebt 8 profielen (helaas niet in de hardware opgeslagen, dus je moet de Razer software geinstalleerd houden), elke knop kan zelfs verschillende functies krijgen bij twee druk-niveaus of als analoge joystick gebruikt worden.

De vele opties en profielen zijn een overduidelijke win, het analoge deel blijft een dingetje wat geen enkele fabrikant echt helemaal perfect heeft. Er is nog altijd sprake van een beetje deadzone en zelfs games waar het analoge echt tot zijn recht komt, denk aan Rocket League, blijven echt een kwestie van goed wennen. Maar goed, dat gaat ook voor de Wooting of de Cooler Master MK850 die beide een analoge feature in huis hadden. Het is een mooie extra om mee te spelen, maar ik zou hem niet primair voor analoge functionaliteit halen.


De Chroma Studio, om alle RGB tot in detail zelf uit te werken, is ook aanwezig.

Toch is het “hij kan heel veel” vooral een voordeel, en één die niet alleen voor gaming relevant is. Hoewel de primaire winst duidelijk voor gamers is die hun toetsenbord kunnen opruimen tijdens game-sessies is het ook een handige en redelijk compacte macro-pad naast het toetsenbord. Zelf gebruiken we bijvoorbeeld een Stream Deck XL als extra editting box, maar een Tartarus Pro kan zeker ook voor die doeleinden gebruikt worden. Voor wie allemaal? Eigenlijk iedereen die denkt wel tientallen extra keys en macro-knoppen toe te kunnen passen. De doelgroep weet wel waar ik het over heb.


Conclusie


In mijn originele review jaren geleden noemde ik de Razer Tartarus een tof ding, maar ook een product dat voor de meeste mensen een weinig kritieke luxe update is. Eigenlijk houdt dat nog wel stand, want strikt noodzakelijk zal ik een Tartarus niet noemen en het blijft echt een fancy accessoire voor iedereen die niet alleen goed in de slappe was zit, maar ook die eigenlijk al goed voorzien is van mooie hardware zoals een goed mechanisch toetsenbord; een vervanger is het tenslotte niet.

Maar dat sommigen met tranen in de ogen zullen moeten toegeven dat 150 euro voor een extra speeltje gewoon niet te verdedigen is is dat niet het probleem van Razer’s doelgroep. Dit is voor gamers en liefhebbers die van dat geld niet wakker liggen en die de extra ruimte die je creeert voor je muis, de luxere handpositie of de mega berg aan extra features belangrijker vinden. Of het gewoon een ding vinden om mee te patsen, vast geen klein deel van de Tartarus Pro kopers.

Hoewel de Tartarus V2, de mecha-membrane versie van de Pro, inmiddels voor 72 euro te koop is vind ik de Tartarus Pro toch de logischere keuze ondanks de dubbele prijs. Ik heb namelijk geen problemen met een luxe, premium accessoire, maar dan verwacht ik ook een luxe, premium ervaring. De bouw en afwerking was al chic, de software was al extreem uitgebreid en het design was al lekker, maar die net-niet switches van de goedkopere modellen waren toch echt een kleine bummer, zeker als je al allemaal mooie hardware had liggen. De lekkere mechanische switches op de Pro maken deze accessoire niet direct noodzakelijker, maar zorgen er in elk geval voor dat hij nu van begin tot eind als echte luxe accessoire aanvoelt. Alleen de vraag dus nog of je er het geld voor over hebt, maar het product is nu wel gewoon echt heel goed:


Vragen over de producten die we bespreken? Aankoopadvies nodig of gewoon gezellig chatten met ons? Je vindt ons op:
Onze Discord server voor chat en tech talk (gratis en geen installatie noodzakelijk).
Techtesters YouTube
Techtesters op Instagram
Foritain op Twitter (auteur, test-chef)
Nadalina op Twitter (baas, foto-heldin)

Over Stephan
Stephan
Stephan en Nada kennen elkaar dankzij online gaming en een liefde voor toffe tech. Tegenwoordig houden zij elkaar bezig met maken van reviews van computer hardware. Hun doel: Uitgebreide reviews die je een realistisch beeld geven van wat je van het product mag verwachten.
Abonneer
Abonneren op
guest
2 Reacties
Oldest
Newest
Inline Feedbacks
View all comments
JVael
JVael
9 maanden geleden

Na lang van de belkin nostromo speedpad n50 en de speedpad n52 (voorlopers tartarus) gebruik gemaakt te hebben en daarna van enkele andere pads speel ik nu al lange tijd op Razer Orbweaver. Heb deze toen verkozen boven de Tartarus vanwege de mechanische switches.

Aangezien de Orbweaver intussen niet meer zo jong is denk ik aan vervanging. Hoe mag ik de nieuwe Tartarus zien t.o.v. de oude Orbweaver? Qua switches, maar ook b.v. qua ergonomie (reden dat ik ze gebruik, ben redelijk oude gamer)
Ik heb het idee dat de Orbweaver meer instelmogelijkheden had tot verstellen zoals dat van het duimgedeelte.