Thermaltake Poseidon Z RGB & Meka Pro

Je kan geen mechs genoeg hebben denk ik maar, of althans je kan er toch zeker niet genoeg ervaren. Thermaltake is natuurlijk geen onbekende speler in de pc markt, en onder de naam Tt eSPORTS (en omdat hoofdletters pijn aan je ogen doen gaan we er gewoon Tt esports van maken) hebben ze ook tal van pc gaming peripherals uitgebracht.

Uit een aanbod van meer dan 20 toetsenborden gaan we er 2 bekijken met uitéénlopende features. Beide zijn wel mechanisch, maar de Meka Pro komt met de bekende Cherry switches terwijl de Poseidon Z RGB van Tt esports certified mechanical switches, wat niet heel onverwacht inhoudt dat ze gebruik maken van Kailh switches. Zoals de naam ook doet vermoeden komt de Poseidon Z RGB met RGB verlichting, terwijl de Meka Pro met rode LEDs komt, en eerstgenoemde komt met software terwijl de Meka Pro zich juist focust op een geheel software-vrije werking.

Prijzen? Lastig, distributie van Thermaltake naar Nederland lijkt niet heel strak te verlopen en het lijkt niet eenvoudig te koop in Nederland. Adviesprijzen zijn 109,90 en 117,90 voor de Meka Pro en Poseidon Z RGB respectievelijk.


We beginnen met de Meka Pro, waarbij we dus even aandacht geven aan het feit dat de Cherry MX switches gebruiken. Hoewel deels subjectief blijft mijn ervaring dat je met Cherry ook gewoon niet mis kan. Verpakking verder gewoon redelijk, geen super luxe unboxing, maar wel netjes genoeg en de keycap puller en extra rode keycaps zijn best welkom.






De Thermaltake Meka Pro is op het eerste gezicht een vrij typisch uitgevoerd mechanisch toetsenbord. Let niet te veel op de Duitse layout, hij is ook gewoon in US International layout te krijgen, maar om te testen zien we wel eens vaker dit soort dingen. Bouwkwaliteit is bij elke standaard zeer redelijk zoals je van een voorbij-100 euro mech zou verwachten. Switches voelen stevig gemonteerd, het frame is keurig stevig, afwerking is netjes, ga zo door. Ware het niet voor het Thermaltake logo en de rode knop was het lastig te raden wie de fabrikant was geweest. Ergens is dat een compliment, want van een mech verwacht je juist een degelijke basis, maar het valt natuurlijk ook niet mee om dan toch echt op te vallen ten opzichte van de vele concurrenten.





Rondom verder weinig fratsen, geen overdreven branding, typische voetjes onderop, so far allemaal lekker low-nonsense.




Halen we de keycaps eraf dan zien de de bekende Cherry switches en een rode plaat eronder. We grijpen het moment aan om de optionele rode keycaps er dan even op te zetten, wat de Thermaltake een beetje meer doet opvallend dan tot dusver. Wel jammer is dat die rode caps eigenlijk weinig spectaculair aanvoelen.




Media en wat extra functies zitten onder de f-keys verborgen zoals we vaker zien. Geen fysieke media knoppen, maar in dit segment is deze oplossing eigenlijk vrij gangbaar. De goede oude calculator knop ben ik wel voorstander van, die was inmiddels redelijk van de markt verdwenen, maar ik hou er wel van.



Hoewel de Meka software vrij werkt, en dus LED zaken en macro’s op kan nemen direct vanuit het toetsenbord zelf, zit er wel gewoon een volledig LED pakket in inclusief per-key lightning en effecten. Op een bord met dergelijke rode details was RGB vermoedelijk ook weinig zinvol geweest, maar voor de goede orde: alle LED-actie is dus rood, want volgens mij nog altijd de meest populaire losse kleur is voor randapparatuur, dus op zich prima.






Eenmaal opgelicht ziet het bord er ook wat levendiger uit, de plaat eronder versterkt het rood wat, en de details zoals het logo in de hoek en in de spatiebalk komen ook tot leven. De subjectief wat mindere kwaliteit van de rode keycap lijkt hier echter ook wel in beeld te komen, je ziet het licht er namelijk vrij ongenuanceerd doorheen schijnen.

Voor de goede orde, features en specs:




De Poseidon Z arriveert op vergelijkbare manier: nette maar niet overdreven luxe doos, intern netjes ingebubbeld, en de handleidingen. Gezien je hier geen extra keycaps krijgt ontbreekt de keycap puller ook.




Zoek de verschillen? De rode knop is zwart, en het randje rondom ontbreekt wat hem marginaal compacter maakt. Doe een blinde test en het zal echter niet direct meevallen om te weten welke welke is. Kwaliteit dus wederom gewoon prima in orde, de uitvoering grotendeels neutraal, en ook de vrij neutrale font keuze (net als bij de Meka Pro) zal soms toch gewaardeerd worden boven de extremere gaming fonts. Ook de “Say no to Windows” LED indicator zal toch voor menig die-hard Linux fanaat als zwaar wegend argument gelden om dit product op te pakken boven een concurrent (of het is de windows-key-lock feature voor gamers, zou kunnen natuurlijk).









Wederom media controls onder de f-keys, maar geen rekenmachine.


Halen we de keycaps eraf dan zien we ook duidelijk ‘Kailh’ staan. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Razer die in de tijd nog wat extra inzet toonde om dat te verbergen door er een ander laagje verf en wat andere letters bij te zetten (inmiddels overigens een andere fabrikant, maar dat terzijde). Kailh komen we zo op terug, de keuze voor een wat zilverkleurig metalic ondergrondje heeft natuurlijk een duidelijk doel: LED effecten versterken.


Het resultaat met LEDs? Eigenlijk een hele keurige presentatie van een redelijk recht-toe-recht-aan mechanisch toetsenbord met RGB verlichting. Niet overdreven, maar ook geen tekort aan licht, vergeet niet dat er aardig wat licht op onze tafel staat. Gewoon een net resultaat.









Features en specs:





Zoals gezegd zijn beide borden zeer degelijke mechanische ramplanken. Leg ze neer, ga er op typen, en het voelt alsof je een keurig bordje onder je vingers hebt. Het voornaamste verschil zit uiteraard in de switches, en dan niet alleen de kleur en daarmee de karakteristieken, maar uiteraard ook het verschil in fabrikant. Ik blijf erbij, tientallen mechanische toetsenborden verder, Cherry zorgt voor de meest degelijke, vertrouwde indrukken. Echter heb ik eerder ook al aangegeven dat Kailh sinds de eerdere jaren grote stappen heeft gemaakt, en het ook erg lastig maakt om (zelfs met Cherry MX Brown borden er direct naast), om ze blind van elkaar te onderscheiden. Het verschil zit echt in de marge, en ik schat de kans klein dat een eindgebruiker (die niet helemaal Cherry-wappie is) het verschil gaat ervaren, althans niet in deze Kailh Brown uitvoering, want bij de clicky switches zoals de blauwe variant voel, en hoor, je wel degelijk iets anders. Het zijn echter de bruine varianten die het populairst zijn, en mijns inziens ook het meest toegankelijk zijn, dus wellicht vandaar dat Kailh daar het meest zijn best op doet.

Lees je dit en heb je zoiets van “waar heeft hij het over”, tja, dan zal je het vermoedelijk ook niet voelen of je Cherry of Kailh switches hebt. Echter vanuit een gamer en een typist perspectief blijf ik erbij dat een degelijke mech van grote waarde is voor het type- en gamegemak en prestaties. Welk type switch ideaal is kan ik ook lastig mee helpen, ik denk dat de bruine variant de ideale balans vindt tussen vereiste druk, gevoel en gehoor, maar voor elke kleur switch zijn geloofsovertuigers te vinden.

Praktisch gezien vind ik het het merk switches dus geen breekpunt, mits er tenminste iets tegenover staat zoals een prijsvoordeel is het wat mij betreft een redelijke overweging. Hoewel de straatprijzen dus een puntje zijn is de adviesprijs in elk geval hoopgevend, want met 118 euro adviesprijs zou het voor een volledig RGB bord als dit, zeker ook gezien de bouw, gewoon kloppen.

Terug naar de ervaring en feitelijk het andere primaire aspect waarin de borden verschillen: Software.

De Poseidon Z komt met een softwarepakket om je verlichting te tunen en macro’s te maken, terwijl de Meka Pro zonder software komt. Software vanuit een praktisch perspectief is niet per sé een voordeel, maar kan dat wel zijn. Zo vereist het weinig kennis of nadenken, je duikt erin en het spreekt voor zich. In dit geval kies je welke verlichting vorm je wilt, welk effect je leuk vindt, en slaat al dan niet wat profielen op om er tussen te wisselen.





De keerzijde? Los dat je dus software moet installeren en dan aan Windows vast zit, is dat je als fabrikant dan ook het risico loopt om punten te verliezen. De software van Thermaltake werkt en is niet zwaar, maar zit wel erg basaal in elkaar en mist duidelijk flair in de afwerking. Wanneer een product zelf goed voelt en lekker werkt, is een ogenschijnlijk vlot en goedkoop in elkaar gezet (wat vast niet zo is, dev time is prijzig) pakket toch een beetje jammer. Hoe zwaar reken je dat? Dat mag je zelf bepalen, ik denk dat Thermaltake, inmiddels toch een oude bekende op de markt, dat beter kan. Positieve kanttekening echter voor het feit dat de profielen gewoon on-board worden opgeslagen, dus nadat je ze maakt en opslaat kan je het toetsenbord meenemen en/of software vrij gebruiken.

Wat ik daar ook in mee weg is dat ze, bijvoorbeeld in de Meka Pro, laten zien dat je ook heel goed en zonder software tal van opties kan bieden. De Meka Pro is dan wel geheel rood verlicht, maar ook hier kan je schakelen tussen effecten, of bijvoorbeeld de verlichting per zone regelen; denk bijvoorbeeld voor specifieke game types. Het vereist heel even gewenning of een minuutje in de handleiding, maar daarna heb je ook toegang tot de meeste (in elk geval cruciale) features, inclusief macro’s, zie hieronder.




Toegegeven: complexere macro’s is een softwarepakket wel handiger voor, maar gebruik je die ook? Zo ja, laat het even weten! Voor de rest zijn het zaken die je moet weten, maar zelf je eigen keuze in moet maken, er is in elk geval geen goede of foute implementatie aan te wijzen.




Ik heb het vaker aangegeven: het is erg lastig om een slechte mech te vinden, maar het is ook lastig voor een fabrikant om te zorgen dat hun mech ook echt goed opvalt. Echt opvallend lijkt anno 2017 bijna enkel mogelijk wanneer je richting de 200 euro gaat, en daar dan of luxe materialen en mega RGB actie tegenaan knalt (K95 Platinium), of dat je echt unieke sprongen gaat maken (Claymore, verwijderbaar numpad). De strijd in de degelijke ‘voor dit bedrag vind je genoeg goed spul’ klasse zo tussen de grofweg 90 en 150 euro is tegenwoordig een soort MOBA game op zich geworden waarbij je veel interessante characters tegen komt die op één of andere manier toch aan elkaar gewaagd zijn. Verslaat mech A mech B op een paar features, dan biedt mech B vaak weer net weer wat anders om competitief te blijven.

Zo ook de Thermaltake Meka Pro en Poseidon Z RGB. Twee keurig degelijke, net afgewerkte mechanische borden die in die middenklasse keurig stand kunnen houden. De Meka Pro bevalt natuurlijk dankzij de Cherry switches, een software-vrije werking is een valide pluspunt, en met wat kleine extra’s zoals de rode achtergrond, rode keycaps en wat rode details op het bord weet hij toch net genoeg ‘anders’ te zijn om vermoedelijk toch aan te spreken, al vind ik de kwaliteit van de extra rode caps ondermaats; visueel en onder de vinger. Anderzijds heeft hij het niet heel eenvoudig met andere redelijk gangbare mechs rond of iets onder dat prijspunt; SteelSeries heeft een redelijk vergelijkbare M500, Cooler Master heeft de MasterKeys line-up, Kingston heeft de Alloy FPS, Logitech de G413, Corsair de Strafe, en ga zo maar door, allemaal producten met een lichte featureset, zaken als een polssteun kan je dan vergeten, maar wel een prima bouw en de typische basis functies die een gamer of typist vereist. Daar mag de Thermaltake zich met de Meka Pro netjes aan toevoegen wat gezien het een respectabel rijtje is ook gewoon prima is. Als koper kan je je vrijwel direct focussen op welke je eigenlijk mooier vindt, waar je het beste gevoel bij hebt, of misschien toch dat de ene feature net even beter uitkomt.

De Poseidon Z kiest de Kailh-switch route, maar de hier aanwezige Kailh Browns haken toch keurig aan en een volwaardig RGB toetsenbord voor de 118 euro adviesprijs is echt geen slechte deal. Wanneer je RGB wilt, je geen die-hard Cherry-fanaat bent en ziet dat de andere betaalbare opties (Denk aan de Sharkoon MK80) niet voor het oprapen liggen klinkt het toch best aantrekkelijk. Een Cherry RGB bord ben je tenslotte veelal meer voor kwijt (Denk aan een CM Pro voor zo’n 139 euro als één van de meer betaalbare alternatieven). En hoewel de software een beetje so-so is functioneert het wel gewoon en zien we de noodzakelijke features wat betreft verlichting en macro’s aanwezig. Verder zien we toch een meer dan keurig gebouwd product voor een dergelijk bedrag, en dat is op zich al prima. Dat Thermaltake er vervolgens ook nog eens een 5 jaar garantie op geeft is, zeker gezien de kwetsbaarheid van dik 100 individuele RGB ledjes en het feit dat vrijwel geen enkele andere fabrikant dat doet, voor mij eigenlijk nog wel de meest waardevolle feature, dat zouden meer bedrijven mogen doen!

Het mag zo duidelijk zijn dat ik beide positief ontvang, maar dat de Poseidon Z RGB stiekem een beetje de voorkeur heeft, simpelweg omdat hij dankzij de RGB verlichting, extra lange garantie en de prijs doet wat zo lastig is: niet alleen competitief zijn, maar ook echt een beetje uit die drukte weet te springen. Het is dan nu enkel aan Thermaltake zelf om te zorgen dat die producten dan ook (voor of rond de adviesprijs) ook daadwerkelijk goed beschikbaar komen in ons kikkerlandje, want op dit moment valt het niet mee om deze producten te vinden, en dat is toch een kleine domper.

Edit: in reactie op de vraag hoe het zit met de beschikbaarheid is aangegeven dat de beschikbaarheid van Tt esports producten (Thermaltake cases bijvoorbeeld zie ik al breed verkijgbaar) in de komende maanden zal toenemen.


Beide zijn, mits je ze (voor een normale prijs) kan krijgen, een degelijke aanschaf. De Poseidon Z

Enkele hogere res fotos voor de liefhebber, klikken voor de volledige versie:


Over Redactie

Stephan en Nada kennen elkaar dankzij online gaming en een liefde voor toffe tech. Tegenwoordig houden zij elkaar bezig met maken van reviews van computer hardware. Hun doel: Uitgebreide reviews die je een realistisch beeld geven van wat je van het product mag verwachten.